Stalin

Ów sojusz z Francją był niejakim powrotem do sytuacji politycznej sprzed I wojny światowej. Gdyby faktycznie doszedł do skutku, a właściwie gdyby naprawdę miał w ogóle możliwości powodzenia, to znowu postawiłby Niemców przed zagrożeniem wojny na dwóch frontach. Tym razem jednak pojawił się nowy czynnik - Polska. Kraj ten, utworzony na nowo po I wojnie światowej, oddzielał Rosję od Niemiec - nie było więc większych szans na to, by Rosja mogła przyjść Francji na pomoc w razie ewentualnej agresji hitlerowskiej. Polacy nie byli Rosjanom zanadto chętnie, z pewnością obawialiby się wpuszczenia armii radzieckiej na swoje ziemie - i słusznie, ta bowiem z pewnością chciałaby ich część przyłączyć do Związku Sowieckiego. Dlatego też sojusz radziecko-francuski był raczej manifestacją polityczną, która miała Hitlerowi pokazać, że tworzy się w Europie przeciw niemu zwarty blok polityczno-militarny. Sowieci, co prawda, nie doprowadzili do wyłączenia ZSRR z wojny w Europie - a takie mieli pierwotne założenie - jednak przedstawili się z sukcesem na arenie międzynarodowej jako wybitnie antynazistowska siła. Ironią jest, że w czasie wybuchu wojny walczyli w Polsce ramię w ramę z hitlerowcami właśnie.