Monachium
Przywódcy radzieccy na dobre zmienili swą politykę względem Hitlera dopiero po sławetnej konferencji w Monachium, która odbyła się tam w roku 1938. Przywódcy zachodniej Europy - przede wszystkim Brytyjczycy - wyrazili na tejże konferencji zgodę na hitlerowskie plany podziału Czechosłowacji na dwa odrębne kraje, z których jeden - Czechy - wszedłby w pełną strefę wpływów nazistowskich. Wówczas stało się jasne, ze Brytyjczycy i Francuzi są gotowi na daleko idące ustępstwa względem faszystowskich reżimów, byleby tylko odegnać widmo wojny i zabezpieczyć swoje włości. Jest oczywistością, która dla ówczesnych ludzi również była łatwo dostrzegalna, że przywódcy zachodniej Europy radzi byliby widząc zaangażowanie militarne hitlerowskich wojsk na wschodzie, przede wszystkim w Związku Sowieckim właśnie. To uświadomiło Stalinowi, w jak niebezpiecznym położeniu się znalazł. Rosjanie zaczęli więc przygotowywać się do zawiązania jakiegoś sojuszu z III Rzeszą. Zwolniono dotychczasowego ministra polityki zagranicznej, Litwinowa, będącego zresztą Żydem, co miało stanowić dla Niemców bodziec zachęcający do rozmów.